Projenin yanında bir yazı tipi dosyası

Yerel otf veya ttf aileleri için fontspec Path seçeneği.

Projenin yanında bir yazı tipi dosyası

Tezinizin, onu derleyecek her makinede kurulu olmayan bir yazı tipi kullandığını düşünün: bir ortak yazarın dizüstü bilgisayarı, bir üniversite derleme sunucusu ya da yeniden kurulumdan sonra kendi bilgisayarınız. Yazı tipini bunların her birine sistem genelinde kurmak kırılgandır ve bazen izin verilmez. Bunun yerine yazı tipi dosyalarını proje klasörüne koyun ve fontspec paketini onlara yöneltin; böylece belge kendi tipografisini kendisi taşır. Bunun için XeLaTeX ya da LuaLaTeX gerekir, çünkü fontspec pdfLaTeX altında çalışmaz. Nedenleri insanlar neden XeLaTeX’e geçiyor dersinde anlatılır.

\usepackage{fontspec}
\setmainfont{MyFont}[
Path = ./fonts/,
Extension = .otf,
UprightFont = *-Regular,
BoldFont = *-Bold,
ItalicFont = *-Italic
]

Her anahtar ne yapar

\setmainfont{MyFont} ana metin ailesini bildirir ve ona dosya adlarını oluşturmakta kullanılan temel adı verir. Path = ./fonts/ seçeneği fontspec paketine, işletim sistemine sormak yerine dosyaları proje içindeki fonts klasöründe, ana .tex dosyasına göre aramasını söyler. Extension = .otf dosya türünü bir kez belirtir; böylece her dosya için tekrarlamak gerekmez. Elinizdeki .ttf ise onu kullanın.

Kalan anahtarlar yazı tipi biçimlerini dosyalara eşler. Her birinde * temel ada genişler; yani UprightFont = *-Regular, MyFont-Regular.otf dosyasına, aynı şekilde MyFont-Bold.otf ve MyFont-Italic.otf dosyalarına çözülür. Bu adlar gerçek dosya adlarıyla büyük/küçük harf dahil tam eşleşmelidir; yerel sisteminiz hoş görse bile Linux sunucularında büyük/küçük harf farkı önemlidir. Ailenin kalın italiği varsa BoldItalicFont = *-BoldItalic ekleyin. Eşlemediğiniz bir biçim, belgenin kullanamayacağı bir biçimdir: BoldFont satırı yoksa \textbf komutunun geçeceği bir şey kalmaz ve derleyici kalın biçimin tanımsız olduğunu uyarır.

Aynı sözdizimi diğer aileler için de geçerlidir; \setsansfont ve \setmonofont komutları, yerel bir sans-serif ya da kod yazı tipi için aynı seçenek bloklarını kabul eder.

Lisans ve taşınabilirlik

Yazı tipi dosyalarını projeyle yalnızca lisans yeniden dağıtıma izin veriyorsa gönderin. SIL Open Font License gibi açık lisanslar buna izin verir ve Google Fonts’taki yazı tipleri genellikle uygundur; ancak ticari yazı tipleri genelde kopyaların ortak çalışanlara iletilmesini yasaklar. Bu durumda her makinenin kendi lisanslı kopyası olmalıdır ve bu gereksinimi projenin benioku dosyasına yazmalısınız.

Sık yapılan hata, bildirilen adlarla dosyalar arasındaki sessiz uyumsuzluktur; çoğunlukla klasörü yeniden adlandırdıktan ya da farklı adlı bir kalınlığı indirdikten sonra olur. Derleme o zaman “The font ‘MyFont-Regular’ cannot be found” iletisiyle durur. Böyle olduğunda hatanın beklediği dosya adını klasör içeriğiyle karakter karakter karşılaştırın ve Path değerinin hâlâ dosyaların bulunduğu yeri gösterdiğini doğrulayın. Oleafly’nin birlikte gelen Tectonic motoru XeTeX tabanlı olduğundan bu proje yerelli kalıp orada sistem yazı tipi kurulumu gerektirmeden çalışır.

Yazı Tipleri bölümüne geri dön