Beşeri bilimler ve uzun metinler: biblatex, dipnotlar ve bölümlü kitaplar

Tarih, edebiyat, felsefe ve klasik filoloji için dipnotlar, esnek atıflar, arşiv kaynakları, çok bölümlü yapı ve çok yıllı sahiplik.

Beşeri bilimler yazıları atıf biçimine de en az argüman kadar önem verir. Sayısal bir IEEE stili burada yanlıştır; dipnotlar, yazar-başlık ve arşiv kaynakları normdur. Kaynakçada bir seminer ödevinden ve bir avuç kitaptan fazlası olduğunda LaTeX’i öğrenmek değer.

Bu rehber tez bölümlerini üst üste koyan ya da gerçek dipnotlarla uzun bir makale hazırlayan öğrenciler için. Yalnızca üç MLA girdisine ihtiyacınız varsa erken bırakabilirsiniz.

Esneklik için biblatex tercih edin

biblatex, çoğu beşeri bilimler iş akışında dipnotları, ayrıntılı (verbose) stilleri ve kısaltmaları klasik BibTeX’ten daha iyi işler:

\usepackage[backend=biber,style=verbose-ibid]{biblatex}
\addbibresource{sources.bib}

Yaygın alternatifler arasında authortitle, verbose, dergiye özgü stiller ya da bölümünüzün zorunlu kıldığı herhangi bir şey var. Önce el kitabına uyun, sonra en yakın biblatex stilini seçin. Arka plan: BibTeX mi biblatex mi.

Yalnızca pdflatex değil, biber’i (ya da stilinizin gerektirdiği arka ucu) çalıştırın. Boş kaynakçalar neredeyse her zaman bir arka uç ya da yol hatasıdır. Girdileri göndermeden önce doğrulayın: BibTeX doğrulayıcı.

Arşiv ve web kaynakları

Mektuplar, el yazmaları ve web siteleri, dergi @article girdilerinin umursamadığı alanlar ister:

  • urldate ile web kaynakları için @unpublished ya da biblatex @online
  • el yazmaları için arşiv konumu, koleksiyon, folyo
  • iki yıl sonra hâlâ anlayacağınız sabit anahtarlar

Eksik girdiler, kaynakça seyrek görünene kadar sessizce başarısız olur. Yararlanılan eserlerle uyumdan çıkan dipnot metinlerini kopyalayıp yapıştırmak yerine tek bir .bib dosyasını (ya da proje başına küçük bir kümeyi) tercih edin.

Dipnotlar ve sonnotlar

Birçok beşeri bilimler stili dipnot ister. biblatex ayrıntılı stilleri ve \footcite / otomatik dipnot atıfları epey yol alır. Bölüm sonnot istiyorsa bunu erken yapılandırın. Üç bölümlük dipnot atıflarını teslim haftasında dönüştürmek sefalettir.

Esaslı ara notları kısa tutun. Bir dipnot tam bir paragrafsa, ana metne ait olup olmadığını sorun. Okurlar göz gezdirir.

Bölümler ve eleştirel neşirler

Kitap uzunluğundaki projeler book, memoir ya da bölüm başına \include kullanan bir üniversite tez sınıfı ister:

\include{chapters/ch1-intro}
\include{chapters/ch2-archive}

Diğer bölümlere çapraz başvurular, yeniden sıraladığınızda çürüyen “bkz. Bölüm 4” gibi sabit dizeler yerine \ref / \cref kullanmalıdır. Dosyalar arasındaki başlıkları listeleyen yapı görünümleri 200 sayfalık bir taslakta yardımcı olur. Bir bölümü gözden geçirirken \includeonly ile derlemek de öyle.

Eleştirel neşirlerin ve paralel metnin özel paketleri vardır. Dilinizde bakımı yapılan bir sınıf olup olmadığına bakmadan ham minipage’lerle bir düzen icat etmeyin.

Alıntı ve dil

Yazının dili için doğru tırnak işaretlerini kullanın (csquotes iç içe alıntılarda ve dile duyarlı işaretlerde yardımcı olur). Birkaç satırdan uzun blok alıntılar, iki sütunlu düzenlerde ya da kenar boşlukları değiştiğinde bozulan elle girintiler yerine bir alıntı ortamı kullanmalıdır.

Çok dilli projelerde, fontspec ve bir dil paketiyle XeLaTeX ya da LuaLaTeX, 1990’lardan kalma inputenc numaralarını üst üste yığmaktan daha az sancılıdır. Üçüncü bölümü, ihtiyaç duyduğunuz yazıları gösteremeyen bir yazı tipiyle yazmadan önce bunları kapsayan yazı tiplerini seçin.

Görseller, haritalar ve adil kullanım notları

Haritalar ve el yazması fotoğrafları genellikle TikZ değil, harici PDF/PNG içerikleridir. Açıklamaya kaynağı ve izin durumunu yazın. Çok büyükse yüksek çözünürlüklü ana dosyaları git geçmişinin dışında tutun; makalenin gerçekten kullandığı sıkıştırılmış şekilleri commit edin ve ana dosyaların nerede durduğunu README’ye not edin.

Yıllarca süren notların yerel sahipliği

Bir tez, çok yıllı bir dosya ağacıdır. Onu yalnızca tek bir hesaba bağlı bir tarayıcı projesinde tutmak, öğrenciler kurum değiştirdiğinde ya da mezuniyetten sonra erişimi kaybettiğinde risktir.

Düz klasörler ve Git ile yerelde derlemek daha iyi yaşlanır. Oleafly (yeni sekmede açılır) bu tür uzun belgeler için hazırlandı. Bölümler arası yapı görünümleri, proje genelinde ref ve atıf denetimleri, düz metinde çevrimdışı yazım ve dilbilgisi denetimi (atıf anahtarlarını atlar) ve hesapsız gerçek Git kontrol noktaları elde edersiniz. Aynı dosyaları yine de herhangi bir başka düzenleyicide açabilirsiniz. Mesele sahipliktir.

Jüriden sağ çıkan iş akışı

Atıf stilini birinci yılda el kitabına göre dondurun ve sabit anahtarlı tek bir kaynakça veritabanı tutun. Bölüm dosyalarını özel bir uzak depoyla sürüm denetimi altına koyun. Ön sayfalar (özet, teşekkür, içindekiler) Roma/Arap rakamlı sayfalar için üniversite sınıf kurallarını izlemelidir. \includeonly ile taslak yazsanız bile tam PDF’i her ay derleyin; böylece bölümler arası başvurular sizi sonda şaşırtmaz.

Gönderim öncesi

  • Biber/bibtex temiz çalışıyor; [?] atıf yok.
  • Dipnot stili bölümle uyuşuyor.
  • Çapraz bölüm başvuruları yeniden sıralamadan sonra güncellenmiş.
  • Yazı tipleri gömülü; kenar boşlukları tez bürosu kontrol listesiyle uyuşuyor.
  • Yalnızca yükleme portalı makbuzu değil, kaynak ve PDF de arşivlenmiş.

Dizin ve son sayfalar

Book sınıfı projelerinin bazen bir dizine (imakeidx ve benzerleri) ihtiyacı olur. Gerçek bir dizinleme turu için zaman ayırın; büyük harfle başlayan her sözcüğü otomatik işaretlemek çöp üretir. Transkripsiyonlar için ekler, ana bölümlerin \ref ile başvurabileceği net bir numaralandırma kullanmalıdır.

Jüri taslakları ve teslim PDF’i

Numaralı satırlı taslaklar ya da geniş kenar boşlukları işaretlemeye yardımcı olabilir, ama teslim PDF’i tez bürosunun örneğiyle uyuşmalıdır. Teslim sabahı kenar boşluklarını elle düzenlememek için bir sınıf seçeneği ya da ayrı bir “taslak” bayrağı tutun.

Atıf motorunu erken doğru kurun. Argüman, son hafta bir kaynakça kavgasından daha fazla dikkati hak eder.

Tüm gönderiler