PDF içindeki bağlantılar
hyperref, url, href, renkler ve PDF üst verisi.
PDF içindeki bağlantılar
PDF, ekrandaki bir kâğıttan ibaret değildir. Canlı bağlantılar taşıyabilir: tıklanabilir URL’ler, doğru şekle atlayan çapraz başvurular, kaynakçaya atlayan atıflar ve bölüm başlıklarınızdan oluşan bir kenar çubuğu ana hattı. LaTeX’te bunların hepsini tek bir paket sağlar: hyperref. Paketi yüklediğinizde belgenizdeki her \ref, \cite ve içindekiler girdisi, kaynağın geri kalanında hiçbir değişiklik yapmadan sessizce tıklanabilir olur.
hyperref’i yükleme ve yapılandırma
\usepackage[colorlinks=true,linkcolor=blue,citecolor=blue,urlcolor=blue]{hyperref}\url{https://oleafly.com}\href{https://oleafly.com}{Oleafly}\hypersetup{pdftitle={My Paper}, pdfauthor={You}}Köşeli parantez içindeki seçenekler bağlantıların görünümünü belirler. hyperref varsayılan olarak her bağlantının çevresine renkli bir dikdörtgen çizer; çoğu kişi bunu çirkin bulur. colorlinks=true ayarı kutuların yerine renkli metin koyar ve üç renk seçeneği bunu bağlantı türüne göre ayırır: linkcolor bölüm ve şekil başvuruları gibi iç atlamaları, citecolor atıfları, urlcolor ise web adreslerini kapsar. Ayırmak önemlidir, çünkü atıf yoğun bir makale aksi hâlde mavi bir duvara dönebilir.
url ile href farkı
İki bağlantı komutu farklı iş görür. \url{...} adresin kendisini daktilo yazı tipiyle basar ve tıklanabilir yapar; okurun bağlantının nereye gittiğini görmesini istediğiniz kaynakçada ya da dipnotta istediğiniz budur. \href{address}{text} ise adresi, verdiğiniz metnin arkasına, tıpkı bir web sayfasındaki bağlantı gibi gizler. Basılabilecek belgelerde \url komutunu yeğleyin; çünkü bir \href etiketi, kâğıttan okuyan kişiye adresi yazma imkânı vermez.
Pratik bir ek fayda: \url, uzun adresleri adresi bozacak bir kısa çizgi eklemeden satırlara bölmeyi bilir; düz daktilo yazı tipiyle yazılmış bir URL bunu yapamaz.
PDF üst verisi
\hypersetup, yüklemeden sonra herhangi bir hyperref seçeneğini değiştirmenizi sağlar ve belge üst verisini ayarladığınız yer de burasıdır. pdftitle ve pdfauthor alanları, PDF okuyucunuzun pencere çubuğunda ve dosya özelliklerinde gösterdiği başlığı ve yazarı doldurur. Bunlar olmadan okuyucular çoğu kez dosya adını ya da ilk başlığı gösterir; bu da gönderdiğiniz veya paylaştığınız bir belgede yarım kalmış görünür. \hypersetup komutunu ön bölümde \usepackage{hyperref} satırından sonra istediğiniz an çağırabilirsiniz.
Baskıya uygun belgeler
Baskıya uygun belgeler için hidelinks kullanın. Bunu seçenek olarak vermek, \usepackage[hidelinks]{hyperref}, her bağlantıyı ekranda tıklanabilir bırakır ama hem renkli kutuları hem de renkli metni kaldırır; basılan sayfa tümüyle normal görünür. Birçok dergi sınıfı tam olarak bunu şart koşar.
Kaçınmanız gereken yaygın bir hata: hyperref birçok iç komutu yeniden tanımlar, bu yüzden ön bölümünüzde en son yüklenen paketlerden biri olmalıdır. Bağlantılarınız yanlış sayfalara gidiyorsa ya da başka bir paketten tuhaf hatalar alıyorsanız ilk bakılacak şey yükleme sırasıdır. hyperref’in tıklanabilir yaptığı \label ve \ref mekanizması için çapraz başvurulara bakın.