Dipnotlar, kaynakça ve ekler: kim ne iş yapar
Yan notların, kanıtların ve taşan malzemenin her birinin yeri ve bunları gerçekte kimin okuduğu.
Dipnotlar, kaynakça ve ekler: kim ne iş yapar
Bir makalede, ana akışa girmeyen malzemeyi koyabileceğiniz üç yer vardır ve her birinin ayrı bir işi vardır. Doğru içeriği doğru yere koyarsanız okur yönünü kaybetmez. Üçünü birbirine karıştırırsanız makaleniz bir çekmece dolusu karmaşaya döner.
Dipnotlar: kibar yan not
Dipnot, söylemeye değen ama cümleyi bölmeye değmeyen şeyler içindir: bir URL, bir açıklama, bir çekince, “bu gözlem için bir hakeme teşekkür ederiz” gibi bir not.
We use the standard split.\footnote{Available at\url{https://example.org/data}.}Dikkatli kullanın. Her paragrafında dipnot olan bir makale, kendi kendine tartışan bir makaledir. İçerik gerekliyse metne taşıyın. Atıf yapılabilecek önceki bir çalışmaysa yeri kaynakçadır. Üstelik bazı yayın yerleri URL’ler için dipnotları yasaklayıp düzgün atıf ister; şablona bakın.
Kaynakça: kanıt izi
Bir esere atıf yaptığınızda bir iddianın arkasındaki kanıta işaret edersiniz: bu olgu orada ortaya konmuştu, bu yöntemi onlar geliştirdi, bu veri kümesi buradan geliyor. Kaynakça listesi, kimlerin üzerine inşa ettiğinizin tam haritasıdır; hakemler onu hem eksik kayıtlar hem de aslında desteklemeyen atıflara bağlanmış iddialar için dikkatle kontrol eder.
LaTeX’te işleyiş otomatiktir: metinde \cite{key}, .bib dosyanızda bir kayıt ve liste kendini oluşturur.
Transformers \cite{vaswani2017attention} replaced recurrencewith attention.Tam iş akışı atıf ekleme ve kaynakça oluşturma derslerinde. Oleafly, bir DOI aramasından .bib kaydını doldurabilir; bu, yazar listelerini elle yazmaktan çok daha iyidir.
Ek: taşma odası
Ek, makaleyi destekleyen ama akışını bozacak malzemeyi barındırır: tam ispatlar, ek sonuç tabloları, hiperparametre ızgaraları, istem şablonları, veri kümesi belgeleri. Kural şudur: ana makale kendi başına ayakta durmalı. Eki hiç açmayan bir okur yine de ikna olmalı; eki açan okur ise kendisine vaat edilen her ayrıntıyı bulmalı.
\appendix\section{Full proofs}\appendix komutundan sonra bölümler kendiliğinden A, B, C diye harflenir.
Tamamlayıcı materyal: PDF’in dışında
Tamamlayıcı materyal, bir PDF’in içine hiç sığmayan her şeydir: kod, veri, video, etkileşimli demolar. Birçok yayın yeri bunu kendi boyut sınırlarıyla ayrı bir yükleme olarak toplar. Bunu tekrarlanabilirlik hikâyenizin bir parçası sayın ve okurlar varlığından haberdar olsun diye yöntem bölümünden açıkça anın.
Gerçekte kim neyi okur
| Bölüm | Hakemin davranışı |
|---|---|
| Dipnotlar | Geçerken okunur, çabuk unutulur |
| Kaynakça | Eksik çalışmalar için taranır, özellikle kendi çalışmaları için |
| Ek | Makaledeki bir iddianın kontrol edilmesi gerektiğinde açılır |
| Tamamlayıcı | Kodunuzu çalıştıran tek hakem tarafından açılır |
Bunun pratikteki anlamı şu: önemli hiçbir şeyi dipnota ya da eke gizlemeyin. Hakemler ana metni değerlendirir ve “cevap Ek F’deydi” cümlesi bugüne dek bir değerlendirmeyi yumuşatmadı. En iyi malzemenizi göz gezdirenin bulacağı yere koyun; arka bölümler de en iyi yaptıkları işi yapsın: makbuzları sessizce saklasın.