Baskıda hayatta kalan renk
xcolor, HTML belirtimleri ve dergiler gri tonlamaya geçtiğinde rengi sinyal için kullanmak.
Baskıda hayatta kalan renk
LaTeX’te renk tek bir paketten gelir: xcolor. Size adlandırılmış renkler, tam renk belirtimleri, arka plan kutuları ve kendi paletinizi tanımlama yolu verir. Dergilerde gövde metni hemen her zaman siyahtır; bu yüzden ona sandığınızdan daha az ihtiyaç duyarsınız. Yine de slaytlarda, görünür notlar içeren taslaklarda ve bir kurumun paletiyle eşleşmesi gereken her şeyde işe yarar.
Komutlar
\usepackage{xcolor}\textcolor{red}{warning}\textcolor[HTML]{2563EB}{brand blue}\colorbox{gray!15}{highlighted}
\definecolor{brand}{HTML}{2563EB}\textcolor{red}{warning} yalnızca ikinci argümanındaki metni xcolor’ın önceden tanımlı adlarından biriyle renklendirir; red, blue, gray, teal ve birkaç düzine daha ad kutudan çıktığı gibi çalışır. Bir ad yeterince kesin olmadığında, isteğe bağlı [HTML] modeli altı basamaklı bir onaltılık kod kabul eder; bir web tasarımcısının ya da stil kılavuzunun size verdiği biçim budur, dolayısıyla 2563EB belirli bir maviyi tam olarak yeniden üretir. xcolor’ın onaltılık basamakları büyük harfle ve # olmadan istediğini unutmayın.
\colorbox{gray!15}{highlighted}, metnin kendisini renklendirmek yerine arkasına bir zemin boyar. gray!15 argümanı xcolor’ın karıştırma sözdizimini gösterir: 15 birim gri ile 85 birim beyaz karışımı, vurgu gibi okunan soluk bir ton verir. Aynı sözdizimi bir rengin beklendiği her yerde çalışır ve zincirlenebilir; örneğin koyulaştırılmış bir mavi için blue!50!black.
Bir kez tanımlayın, her yerde kullanın
\definecolor{brand}{HTML}{2563EB} kendi adınızı kaydeder. Bu satırdan sonra \textcolor{brand}{...} yerleşik herhangi bir renk gibi çalışır ve onaltılık değer tam olarak tek bir yerde yaşar. Palet değiştiğinde belge boyunca ham onaltılık kodları aramak yerine önsözde tek bir satırı düzenlersiniz. Özel makrolar ile aynı fikir: bir kez tanımlayın, her yerde yeniden kullanın.
Gri tonlama hâlâ gerçek
Rengi süs için değil sinyal için kullanın ve bazı okuyucuların onu görmeyeceğini varsayın. Birçok dergi hâlâ gri tonlamada basar; orada kırmızı ve mavi birbirine benzer grilere çöker ve okuyucuların kayda değer bir kısmında bir tür renk görme eksikliği vardır. Pratik kural: renk bir ayrımı pekiştirebilir, ama onu taşıyan tek şey asla olmamalıdır. Renkli metni kalın yazıyla ya da bir simgeyle, renkli grafik çizgilerini ise ayırt edici işaretler ya da çizgi desenleriyle eşleştirin.
Kapsam hakkında bir şey daha. Başlıkları ya da gövde metnini elle renklendirmek belgeyi çabucak ev yapımı gösterir ve bir yayın yerinin şablonu içinde zaten geri alınacaktır. Elle rengi anlam taşıdığı yerlerde kullanın, örneğin bir revizyonda hakemlerin istediği değişiklikleri işaretlemek için, ve son sürümden önce temizleyin.